Bagnet na broń - analiza - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Wiersz Bagnet na broń należy do nurtu poezji patriotycznej, przypominając zarówno pieśń rewolucyjną, hymn narodowy jak i patriotyczną lirykę proletariacką.

Składa się z czterech nierównych części. Pierwsza liczy jedenaście linijek, druga – osiem, trzecia – pięć, a czwarta – cztery wersy.

Liryk należy do liryki apelu. Jest wezwaniem odznaczającym się prostym, lecz bardzo emocjonalnym, a zarazem „głębokim” i szczegółowo dobranym słownictwem.

Poza tym wiersz ten ma charakter inwokacyjny (podmiot zwraca się bezpośrednio do czytelnika oraz do poety, któremu daje rady, nazywając go Ogniomistrzem i serc, i słów) i stanowi przykład nieregularnego wiersza tonicznego. Niektóre wersy są dłuższe, inne liczą zaledwie cztery sylaby, np. tytułowe krótki Bagnet na broń!, powtarzające się trzykrotnie i stanowiące rodzaj wojskowego zawołania, rozkazu.

Podmiotem lirycznym jest osoba zagrzewająca do obrony ojczyzny, nawołująca do podjęcia walki. Jej słowa są skierowane zarówno do adresata indywidualnego, o czym świadczą zakończenia czasowników oraz komendy (dom, / ten, w którym mieszkasz – Polskę; ty, ze snu podnosząc skroń, / stań u drzwi), jak i do odbiorcy zbiorowego, do wszystkich rodaków którzy tak samo jak podmiot liryczny kochają swoją ojczyznę i są gotowi oddać życie za jej wolność:

(…)
ale krwi nie odmówi nikt:
wysączymy ją z piersi i z pieśni.
(…)
A gdyby umierać przyszło,
przypomnimy, co rzekł Cambronne,
i powiemy to samo nad Wisłą.


W trzeciej części widzimy także, że adresatem jest poeta, do którego Broniewski-podmiot liryczny zwraca się bezpośrednio:

Ogniomistrzu i serc, i słów,
poeto, nie w pieśni troska.


Dzięki temu zabiegowi artysta dostrzega swoją misję: ma działać, zagrzewać do walki, a nie biernie obserwować i przelewać swoje troski na papier.

Wśród środków poetyckiego wyrazu na uwagę zasługuje porównanie Polski do domu, zaś napastników do podpalaczy, którzy nocą przychodzą pod drzwi. Istotne są także epitety: żelazne wojsko, więzienny chleb, strzelecki rów, które tworzą prostą, lecz niezwykle sugestywną wizję napaści oraz kierują uwagę czytelnika na bogate militarne rzeczowniki i wyrażenia, którym posłużył się Broniewski na wzbogacenie przekazu:

  • Bagnet na broń;

  • grom;

  • kolby;

  • krew;

  • kula w łeb!

  • okrzyk i rozkaz.


  • Podobną funkcję pełnią ekspresywne czasowniki, zwiastujące niebezpieczeństwo, nadchodzącą walkę:

  • Podpalić dom;

  • rzucą grom;

  • runą żelaznym wojskiem;

  • załomocą kolbami w drzwi;

  • stań u drzwi nocą;

  • wysączymy ją (krew).


  • Podczas analizy należy także przyjrzeć się interpunkcji wiersza. Broniewski posłużył się wieloma środkami interpunkcyjnymi. Zastosował wykrzykniki, pytajniki oraz myślniki, aby jeszcze bardziej zdynamizować odbiór wiersza:

    Wykrzykniki:
    Bagnet na broń!
    Trzeba krwi!
    kula w łeb!

    Pytajniki:
    Cóż, że nieraz smakował gorzko
    na tej ziemi więzienny chleb?


    Bagnet na broń jest wierszem bardzo przemyślanym. Broniewski posłużył się stopniowaniem napięcia, zwiększając tempo wraz z każdą kolejną linijką. Początkowy leniwy rytm przypominający początek opowiadania (Kiedy przyjdą podpalić dom, / Ten w którym mieszkasz - Polskę) zamienia się w ciąg dynamicznych rozkazów i komend, skandowanych niczym w wojsku: Stań u drzwi, Bagnet na broń!; Trzeba krwi!; Okrzyk i rozkaz: / Bagnet na broń! Bagnet na broń!

    Broniewski ujawnił w języku, stylistyce czy kompozycji wiersza zaangażowanie w podjęty temat. Otrzymaliśmy mieszankę wzburzenia, gwałtowności, a zarazem niezadowolenia i frustracji.


    Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


      Dowiedz się więcej
    1  Anka - interpretacja
    2  Soldat inconnu - analiza
    3  Władysław Broniewski - biografia



    Komentarze: Bagnet na broń - analiza

    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
    Imię:
    Komentarz:
     



    2009-11-25 19:08:51

    Szkoda, że poeta zamiast pięknego słowa "dłoń" nie użył właściwszego w tamtej sytuacji wyrażenia "pięść". "Łeb" i "dłoń" absolutnie nie pasuje. Za tę pięść podniesioną nad Polskę Nawet arcydzieła moja mielizny.




    Streszczenia książek
    Tagi: