Władysław Broniewski - biografia
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Niepewna sytuacja świeżo wyzwolonego kraju i odruch żołnierskiej karności skłoniły go do ponownego przywdziania munduru, choć notatki z prowadzonego w owym czasie pamiętnika wskazują już na dość krytyczny stosunek przyszłego poety zarówno do samej żołnierki jako modelu egzystencji, jak do ówczesnej rzeczywistości polskiej. Idąc kilka lat wcześniej do Legionów, Broniewski wierzył głęboko w sens walki niepodległościowej, pod której hasłem Piłsudski formował swoje oddziały. Natomiast już wkrótce po odzyskaniu niepodległości poeta zaczął się orientować, że dalsza walka o wysunięte na wschód granice, jak również wojna z krajem rewolucji, która na swoich sztandarach wypisała między innymi hasło niepodległości Polski, nie ma nic wspólnego z dawnymi, niepodległościowymi, a tym bardziej socjalistycznymi ideałami i hasłami.


Władysław Broniewski wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej, chociaż nie wierzył w jej sens. Pomimo tego był bardzo dobrym i karnym żołnierzem, a służbę wojskową zakończył w 1921 roku w randze kapitana. Za swoje zasługi został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari i czterokrotnie Krzyżem Walecznych.

Po powrocie na studia filozoficzne jego poglądy stawały się coraz bardziej lewicowe, a kontakty ze strukturami wojskowymi coraz luźniejsze. W 1922 roku dołączył do Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. Po rozłamie organizacji wszedł w skład zarządu ZNMS „Życie”, czyli młodzieżowej przybudówki Komunistycznej Partii Robotniczej Polski. Wówczas to nawiązał znajomości z czołowymi przedstawicielami polskiej lewicy dwudziestolecia międzywojennego, m.in. z Janem Hempelem, Antonim Sokoliczem, Jerzym Heryngiem. Jednak najważniejsze w tym okresie okazały się przyjaźnie Broniewskiego z dwoma młodymi poetami: Witoldem Wandurskim i Stanisławem Ryszardem Stande.

W grudniu 1923 roku rozpoczął współpracę z pismem „Nowa Kultura”, na którego czele stał Jan Hempel. Wkrótce Broniewski objął stanowisko sekretarza tego lewicowego czasopisma. Właśnie w tym czasie powstała znaczna część wierszy, która wkrótce miała ujrzeć światło dzienne w tomiku Wiatraki i rozpocząć karierę poetycką młodego socjalisty. Zanim do tego doszło, niektóre z wierszy opublikowano na łamach takich czasopism jak „Skamander” czy „Wiadomości Literackie”. To drugie pismo zatrudniło Broniewskiego w 1925 roku jako sekretarza technicznego. Funkcję tę sprawował do 1936 roku.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 - 


  Dowiedz się więcej
1  Bagnet na broń - analiza
2  Soldat inconnu - interpretacja
3  Władysław Broniewski - notatka szkolna



Komentarze
artykuł / utwór: Władysław Broniewski - biografia






    Tagi: